Na początku był chaos. Kalejdoskop stworzony z kropel dźwięków, zapachów, kolorów, tak samo znanych, jak nieznajomych. Pstre jednostki kolidowały wokół siebie jak gwiazdy, raz po raz naruszając osobistą przestrzeń. Trudno powiedzieć kim był wróg, a kim przyjaciel, ponieważ wszystko już dawno się przetarło. Tabula rasa.
Na początku był Fenrir*. Zdrajca, uzurpator, złodziej. Poruszył niebo i ziemię, poddając całokształt krainy pod osąd Pożeracza Światów. Przy pomocy starannie zebranych Pierścieni Żywiołów* wywołał Apokalipsę, która pochłonęła krainę. Nie było niewinnych, tylko sądzeni. Żaden grzech nie był mniejszy, każdy posiadał jednakową wagę i jedno miejsce przeznaczenia – Eden. Pożeracz pochłonął wszystkich. Każdą najmniejszą duszę.
Czym był Eden? Jak go opisać? Eden był wszystkim, czym TY chciałeś go uczynić. Był twoim sanktuarium, twoją ostoją, bezpieczną przystanią, do której powróciłeś po latach snu. Wszystko wyglądało tam tak, jak zapamiętałeś. Rodzina, przyjaciele, a nawet znajome miejsca nie zmieniły się odrobinę. Niczym odpowiednio przechowywane w muzeum artefakty, tak wyglądał cały Eden. Idealny. Iluzyjny. Nieprawdziwy. Zły.
Pożeracz Światów zbudował raj, który okazał się złotą klatką. Psy, na początku nieświadome i przepełnione szczęściem, brnęły przez kolejne dni niezmąconego spokoju, gotowe całkowicie poddać się rutynie. Ktoś jednak przeciwstawił się schematom i jako pierwszy stworzył rysę w perfekcyjnym obrazie otaczającego ich świata. Buntownicy będą zawsze, a wraz z nimi ideologia, która burzy porządek.
Drobne wątpliwości, niewygodne pytania, dociekliwość – im było ich więcej, tym bardziej niestabilny stawał się Eden. Tereny traciły swoje piękno, utrzymywane relacje stawały się puste i fałszywe. We wszystkich umysłach rodziła się jedna myśl - „to piekło”.
Pierwsi z uciekających przetarli szlaki tym, którzy przyszli za nimi. Nie była to prosta ani szybka wędrówka, ponieważ wymagała poświęceń, na które nie każdy mógł sobie pozwolić. Żyjąc przez tak długi czas w idealnej iluzji, zaczęto pytać, czy i stawiane przez nich kroki nie należą do podobnego mirażu? Wielu poddało się na początku, wielu w połowie i do końca dotarła jedynie garstka.
To, co zobaczyli po drugiej stronie to już Wasza historia.
Kim był Pożeracz Światów?
Zwiastunem obietnic. Smok, który przybył do krainy obiecując wszystkim psowatym życie w wiecznym szczęściu; obiecał połączyć dawne rodziny; znaleźć umarłych.
Kim był Fenrir?
Jednym z głupców, pragnących zmian. Pragnący władzy nad całą krainą, jednakże nie był zbyt silny, żeby udźwignąć władzy 7 stad, przez co poniósł klęskę.
Czym były Pierścienie Żywiołów?
Najpotężniejszymi Artefaktami, które dzierżyło 7 najsilniejszych psowatych w stadach. Razem stanowiły potęgę nie do pokonania, lecz także zagładę dla wszystkich.
Nie wiadomo, ile czasu minęło od tego zdarzenia, ale jedno nie ulegało wątpliwości - nie wszyscy przeżyli apokalipsę. Z dnia na dzień coraz bardziej tracono nadzieję na to, że ktoś jeszcze wróci, aż w końcu stracono ją zupełnie. Stada, wszystkie po kolei, zaczęły się rozpadać z braku potrzebnych im psów. Czy jednak musi oznaczać to koniec?
Ci, którzy pragną wrócić do przeszłości, zawiązali między sobą pakt, na podstawie którego wszystkie dawniej istniejące stada połączyły się w jedno, dopóki każde z nich nie urośnie z powrotem w siłę. Pakt ten otrzymał nazwę Starego Porządku. Jego celem jest przywrócenie tego miejsca do czasów jego minionej świetności.
Pozostałym nie spodobało się to. Pytali, czemu reszta chce powtarzać błędy, zamiast nauczyć się na nich i odnaleźć nową drogę, którą mogliby podążać ku lepszemu jutru - ku przyszłości. W odpowiedzi na to zostali wygnani z nowego stada. Było ich tylu, że postanowili również wcielić swoją ideę w życie, zakładając tak zwane Odrodzenie.
Nie trwało to długo, zanim w Odrodzeniu zaczęto kłócić się o to, w jaki sposób właściwie miałby przebiegać proces “odnowienia”. Nie każdemu odpowiadały jego łagodne metody. Byli tacy, którzy uważali, że tylko twarda łapa jest w stanie uratować to miejsce od ostatecznej zagłady. Powstał mroczny odłam, który ochrzczono mianem Upadku.
Na początku był Fenrir*. Zdrajca, uzurpator, złodziej. Poruszył niebo i ziemię, poddając całokształt krainy pod osąd Pożeracza Światów. Przy pomocy starannie zebranych Pierścieni Żywiołów* wywołał Apokalipsę, która pochłonęła krainę. Nie było niewinnych, tylko sądzeni. Żaden grzech nie był mniejszy, każdy posiadał jednakową wagę i jedno miejsce przeznaczenia – Eden. Pożeracz pochłonął wszystkich. Każdą najmniejszą duszę.
Czym był Eden? Jak go opisać? Eden był wszystkim, czym TY chciałeś go uczynić. Był twoim sanktuarium, twoją ostoją, bezpieczną przystanią, do której powróciłeś po latach snu. Wszystko wyglądało tam tak, jak zapamiętałeś. Rodzina, przyjaciele, a nawet znajome miejsca nie zmieniły się odrobinę. Niczym odpowiednio przechowywane w muzeum artefakty, tak wyglądał cały Eden. Idealny. Iluzyjny. Nieprawdziwy. Zły.
Pożeracz Światów zbudował raj, który okazał się złotą klatką. Psy, na początku nieświadome i przepełnione szczęściem, brnęły przez kolejne dni niezmąconego spokoju, gotowe całkowicie poddać się rutynie. Ktoś jednak przeciwstawił się schematom i jako pierwszy stworzył rysę w perfekcyjnym obrazie otaczającego ich świata. Buntownicy będą zawsze, a wraz z nimi ideologia, która burzy porządek.
Drobne wątpliwości, niewygodne pytania, dociekliwość – im było ich więcej, tym bardziej niestabilny stawał się Eden. Tereny traciły swoje piękno, utrzymywane relacje stawały się puste i fałszywe. We wszystkich umysłach rodziła się jedna myśl - „to piekło”.
Pierwsi z uciekających przetarli szlaki tym, którzy przyszli za nimi. Nie była to prosta ani szybka wędrówka, ponieważ wymagała poświęceń, na które nie każdy mógł sobie pozwolić. Żyjąc przez tak długi czas w idealnej iluzji, zaczęto pytać, czy i stawiane przez nich kroki nie należą do podobnego mirażu? Wielu poddało się na początku, wielu w połowie i do końca dotarła jedynie garstka.
To, co zobaczyli po drugiej stronie to już Wasza historia.
Kim był Pożeracz Światów?
Zwiastunem obietnic. Smok, który przybył do krainy obiecując wszystkim psowatym życie w wiecznym szczęściu; obiecał połączyć dawne rodziny; znaleźć umarłych.
Kim był Fenrir?
Jednym z głupców, pragnących zmian. Pragnący władzy nad całą krainą, jednakże nie był zbyt silny, żeby udźwignąć władzy 7 stad, przez co poniósł klęskę.
Czym były Pierścienie Żywiołów?
Najpotężniejszymi Artefaktami, które dzierżyło 7 najsilniejszych psowatych w stadach. Razem stanowiły potęgę nie do pokonania, lecz także zagładę dla wszystkich.
Nie wiadomo, ile czasu minęło od tego zdarzenia, ale jedno nie ulegało wątpliwości - nie wszyscy przeżyli apokalipsę. Z dnia na dzień coraz bardziej tracono nadzieję na to, że ktoś jeszcze wróci, aż w końcu stracono ją zupełnie. Stada, wszystkie po kolei, zaczęły się rozpadać z braku potrzebnych im psów. Czy jednak musi oznaczać to koniec?
Ci, którzy pragną wrócić do przeszłości, zawiązali między sobą pakt, na podstawie którego wszystkie dawniej istniejące stada połączyły się w jedno, dopóki każde z nich nie urośnie z powrotem w siłę. Pakt ten otrzymał nazwę Starego Porządku. Jego celem jest przywrócenie tego miejsca do czasów jego minionej świetności.
Pozostałym nie spodobało się to. Pytali, czemu reszta chce powtarzać błędy, zamiast nauczyć się na nich i odnaleźć nową drogę, którą mogliby podążać ku lepszemu jutru - ku przyszłości. W odpowiedzi na to zostali wygnani z nowego stada. Było ich tylu, że postanowili również wcielić swoją ideę w życie, zakładając tak zwane Odrodzenie.
Nie trwało to długo, zanim w Odrodzeniu zaczęto kłócić się o to, w jaki sposób właściwie miałby przebiegać proces “odnowienia”. Nie każdemu odpowiadały jego łagodne metody. Byli tacy, którzy uważali, że tylko twarda łapa jest w stanie uratować to miejsce od ostatecznej zagłady. Powstał mroczny odłam, który ochrzczono mianem Upadku.